Ik hoop dat je deze reactie wél leest. Opnieuw zie ik vandaag een hele rits lege posts van je. Zoals eerder gezegd: het is zinloos op 'Publiceren' te klikken als er niets in je post staat. Zinloos, en bovendien irritant voor je volg(st)ers, want al die lege posts staan wél in hun leeslijst. Dus: van de knop 'Publiceren' afblijven zolang je zelf niets in je post ziet staan graag.
Ik weet het. Het is gewoon van woede dat ik op alles klik. Ik had het bijna eraf gegooid. Ik heb zo weinig zin en tijd. 2 april moet ik weer voor de bijl. Heb gisteren bericht gehad. Al met al zit ik klem.
Weer voor de bijl? Hoe bedoel je, wat staat er te gebeuren? En hoe bedoel je, eraf gegooid? Je gebruikt toch de app niet? Je bedoelt je blog verwijderen? Dat kun je altijd zó weer aanmaken, want het hoort bij je Google-account. Wat je kunt verwijderen (maar doe dat later maar, zodra je echte posts plaatst) zijn al die lege posts. Intussen wacht ik nog stéeds op een of meer screenshots. Zonder die kan ik niet zien wat er mis gaat. Of maak een telefoonafspraak, dan loods ik je er ook wel doorheen. Je blijft maar in je uppie aanmodderen, eigenwijsje.
Dan zal dat die operatie zijn die nog op de lijst stond. Elisah kan bijna niet meer praten? Verschrikkelijk! Wat een lijdensweg. Wat is er toch in 's hemelsnaam loos met haar? Waarom wordt ze niet opgenomen?
Vin ze hebben geen enkel medicijn voor E D S een progressieve ziekte. En in het ziekenhuis daar zou ze helemaal wegkwijnen. Ik weet uit ervaring dat het druk en lawaaierig is. Zij moet volkomen rust hebben.Al die prikkels werken negatief voor haar. Ik moest na die knie operatie ook al mijzelf helpen met wassen etc. Ze doen weinig voor de patiënten. Het is vies en stoffig. Zeer ongezond. Het is zaak om er zo gauw als mogelijk weg te komen. Voor elisah is het niet goed. Plus dat haar man die in grote angst zit over zijn familie die midden in een grote oorlog zitten.
Tja, daar heb je ook weer gelijk in. Ze ligt thuis rustiger. EDS? Is dat bij haar vastgesteld? Dat had ik nog niet van je gehoord. Maar wat heeft dat met haar epileptische aanvallen te maken? Haar toestand is me een raadsel.
EDS is vastgesteld. Daarom is haar hoofd/ nek toen geopereerd. Ze ging langzaam dood met die ingezakte schedel. Ze heeft daar een donor bot inzitten. Middels een scan is het opgespoord. Haar armen, alles kan zij zo omdraaien.het zit ‘m in haar bindweefsel. Haar heupen alles is hypermobiel. Ze zakt gewoon in elkaar als het ware.Er is geen genezing mogelijk. Er zijn klinieken waar je heen kan. Maar er is geen enkel medicijn of behandeling. De enige die het kan opereren is Dokter gilette. Maar nu kan ze niet meer uit bed. Haar immuunsysteem is zo ontstoken. Daarom krijgt ze bij het minste geringste een epileptische aanval. Daarna valt zij in een soort coma die twee uur duurt. Zij is intens moe. Die epilepsie maakt dat je uitgeput bent. Ik mag niet bij haar komen. Elk geluidje is teveel. Daarom ben ik ontroostbaar. En kan niks mij meer wat schelen.
Allereerst maar eens: gefeliciteerd, Jannevrouw! Maar het is duidelijk, dat zal je worst wezen momenteel. Nogal begrijpelijk. EDS was dus de reden dat Lies naar Spanje ging. De exacte naam van die ziekte is me blijkbaar indertijd ontgaan. Je uitleg is helder, je radeloosheid ook. De situatie is ook om volslagen wanhopig van te worden - en moedeloos. Waar gaat dit heen? Ik durf er niet aan te denken. Ik blijf hopen op een doorbraak, een mirakeltje. Ik maak me echter geen illusies, dit lijkt uitzichtloos te zijn. Wat afschuwelijk triest.
Dank je wel nogmaals, ik heb een bedank mail gestuurd. Zonder haar is het niks. Ze heeft iets ingesproken vandaag, maar zij is niet te verstaan. Maar Jennifer is geweest, vanmiddag mijn beste vriendin tons. En zarah kwam ook nog. Een leuk meisje van 17 jaar. Zij is gelukkig heel kinderlijk nog. Geen make- up, en ook beschaafd. Dus het verliep heel rustig. De anesthesist belde ook nog. Ze gaan bekijken of ze mij normaal kunnen intuberen. Mijn nek staat natuurlijk vast en ik kan mijn nek niet goed draaien. En anders gaat het via een slang in mijn mond. Daar ben ik bang voor, ik krijg het gauw benauwd. Het duurt 1 1/2 uur. En ik moet een nacht blijven omdat ik reumatoïde artritis heb. Dat kan complicaties geven. Mijn lichaam is heel zwak. Ik kan niet veel meer hebben. Wat ben ik achteruit gegaan zeg. Ik ben een kasplantje geworden. Maar ja ik hoop dat ik wat opknap als die implantaten eruit zijn. Hoe gaat het met jou heup en been? Gaat het nou beter ? Er komen veel planten op in mijn tuin. 2 soorten longkruid. De bosannemoon is weer opgekomen. Ik ben daar zo blij mee. Mooie witte bloemetjes. Ik ga nu slapen. Ben toch moe van de voor mij drukke dag. Tot gauw.
Zjuust, die siliconentroep dus. Mooi zo, eindelijk. Heb je dat ook weer gehad. Een kasplantje? Zo erg lijkt het me nu ook weer niet te zijn. Maar je bent zeer beperkt in wat je nog kunt doen, dat is waar. Het lijkt me erg moeilijk te accepteren, als je je hele leven zo actief bent geweest. Ik voel zelf een klein beetje hoe dat is nu, met dat klotebeen. Ook ik kan niet wat ik normaal kon. Maar het gaat nu elke week iets beter. Héel langzaam. Met mij komt het wel weer goed. Met jou hopelijk ook, op z'n minst een beetje. Maar hoe het verder zal gaan met Elisah? Ik heb geen flauw idee.
Vin ik ben echt een kasplantje. Ik heb overal ontstekingen in mijn lijf. Het een na het ander. Ik ben constant moe. Ik kan weinig meer. Daarom zijn ze in het ziekenhuis zo voorzichtig met mij. Dat onderzoek bij de uroloog krijg ik ook nog. Ik heb er echt genoeg van. Dat been van jou is heel naar dat begrijp ik. Mijn broer loopt er al zeker 5 maanden mee. Hij gaat nu naar de Bergman kliniek. Hij en zijn vriendin wandelen graag. Zij is 10 jaar jonger dat scheelt veel. Maar dat van jou duurt echt lang. En elisah is er slecht aan toe vin. Die ziekte die sloopt je.
Ik heb het je elders al gezegd, maar dan zonder het woord siliconen te gebruiken (dat hoeft niet iedereen te weten, lijkt me): ik las vorige week iets over de gevolgen van dat spul in je lijf. Er loopt een rechtszaak. Je weet er waarschijnlijk wel van. Ik moest direct aan al jouw klachten denken. https://siliconenzaak.nl/ https://nos.nl/artikel/2606667-hoger-beroep-in-zaak-van-60-000-vrouwen-met-mogelijk-schadelijke-borstimplantaten
Het is bizar vin. Mijn lijf is onherstelbaar verwoest. Het zit nu echt overal die siliconen troep. Ik heb het gelezen dat stuk van de N O S. Ik hoop dat het helpt. Het zit er telang in. Had ik het maar eerder geweten.
Ja, dit had je eerder moeten weten. Dan was je er waarschijnlijk nu niet zo slecht aan toe geweest. Helaas, de tijd valt niet terug te draaien. Hopelijk ga je er toch iets op vooruit met de komende operatie. Ik duim voor je!
Ik hoop het. Ik ben ziekenhuis moe. Wat een nare plaats om heen te moeten gaan. Stel dat ik ook nog een nieuwe heup moet. En daarna wat gaat er dan gebeuren. Ik hou mijn hart vast eerlijk gezegd. Ik leef gezond. En kijk dan om mij heen hoe ontzettend veel mensen slecht voor zichzelf zorgen. Zij mankeren niks.
Ik ben gisteren bij elisah geweest. 5 min toen gaf ze aan dat ze moe was en praten ging niet. Ze viel gewoon weg. Ik hoor dinsdag hoe laat ik donderdag geopereerd wordt. Zal blij zijn als het weggehaald is die troep. Ik mag 6 weken niks doen. Er zitten wonden. Mijn heup is afwachten wat daar mee is. Het is niet goed dat is zeker.
Een en al misère. Wat Elisah betreft dat is voor mij het allerergste. Ik zou alles willen geven om haar beter te laten worden. Ik ben in en in verdrietig. Niks boeit mij nog.
Niet te geloven hoe uitgeput ze is. Ze kwijnt volledig weg. En dan heb je ook nog de zorgen erbij om je eigen lijf en gezondheid. Zo slecht als nu is het nog nooit gegaan in al die jaren dat ik je ken. Maar goed, donderdag gaat er een hoop rommel je lichaam uit. Moet je een nacht blijven?
Elisah is het ergste. Ze ligt volkomen stilte. Ik moest fluisteren. Ik heb haar hand vast gehouden. Maar ik ben bang dat haar lichaam, Haar immuunsysteem het niet lang volhoudt. Nog geen 5 min toen gleed ze weg. Ik krijg zelf volledige narcose daar krijgt je lijf een opdonder van. Maar het moet. Ik moet een nacht blijven, ik ben een risico geval zeggen ze.nu maar hopen dat ik weer een beetje energie krijg. Want het is niks meer met mij. Ik had twee plantjes knikkend nagelkruid gekocht en wat wilde tijm, en de echte koekoeksbloem. Ik kreeg mijn schepje amper de grond in. Maar ze staan. De grond is zo hard. Je hoort het wel zodra ik bijgekomen ben. Weet niet hoe ik mij voel natuurlijk. Ik denk zelf geestelijk al beter als ik weet dat die troep eruit is.
Dat laatste lijkt mij ook. En hernieuwde geestkracht heeft ook een positieve invloed op je lichaam. Ik verwacht echt dat je hier iets mee zult opschieten. Hoeveel procent denken ze te kunnen verwijderen? Ik wacht af wanneer je je weer meldt. En ik zal je bij het prikbord natuurlijk nog even moed inspreken woensdag.
Vin ik heb haar de plastisch chirurg met klem gevraagd of ze echt alles wil verwijderen. Er zitten zelfs resten onder mijn oksels. Zij begreep mij volkomen. En ik ga er vanuit dat ze haar best zal doen. Ik hou het prikbord in de gaten. Ik moet in huis nog wat klusjes afwerken. Ach voor ik het weet is het weer achter de rug.
Ja hopelijk alles. Mits alles goed gaat heeft de arts gezegd. Ik ben mijn koffertje aan het pakken. Ik moet toch het een en ander mee. Weet je dat ik mijn eigen speltbrood mee moet nemen. Ze hebben het gewoon niet. Raar he. Zo gaat het al jaren. Ook als je glutenvrij brood gebruik. Ach het is maar een nachtje blijven. Ik wil er zo gauw als mogelijk weg zijn. Het is een nare plek.
Reacties
Ik had het bijna eraf gegooid.
Ik heb zo weinig zin en tijd.
2 april moet ik weer voor de bijl.
Heb gisteren bericht gehad.
Al met al zit ik klem.
En hoe bedoel je, eraf gegooid? Je gebruikt toch de app niet? Je bedoelt je blog verwijderen? Dat kun je altijd zó weer aanmaken, want het hoort bij je Google-account. Wat je kunt verwijderen (maar doe dat later maar, zodra je echte posts plaatst) zijn al die lege posts.
Intussen wacht ik nog stéeds op een of meer screenshots. Zonder die kan ik niet zien wat er mis gaat. Of maak een telefoonafspraak, dan loods ik je er ook wel doorheen. Je blijft maar in je uppie aanmodderen, eigenwijsje.
En elisah kan bijna niet meer praten. Zij gaat nog verder achteruit. Ik ben ontzettend bang, en in de war.
Elisah kan bijna niet meer praten? Verschrikkelijk! Wat een lijdensweg. Wat is er toch in 's hemelsnaam loos met haar? Waarom wordt ze niet opgenomen?
Het is vies en stoffig. Zeer ongezond.
Het is zaak om er zo gauw als mogelijk weg te komen.
Voor elisah is het niet goed.
Plus dat haar man die in grote angst zit over zijn familie die midden in een grote oorlog zitten.
Er zijn klinieken waar je heen kan. Maar er is geen enkel medicijn of behandeling.
De enige die het kan opereren is Dokter gilette.
Maar nu kan ze niet meer uit bed. Haar immuunsysteem is zo ontstoken. Daarom krijgt ze bij het minste geringste een epileptische aanval.
Daarna valt zij in een soort coma die twee uur duurt.
Zij is intens moe. Die epilepsie maakt dat je uitgeput bent.
Ik mag niet bij haar komen.
Elk geluidje is teveel.
Daarom ben ik ontroostbaar.
En kan niks mij meer wat schelen.
Maar het is duidelijk, dat zal je worst wezen momenteel. Nogal begrijpelijk.
EDS was dus de reden dat Lies naar Spanje ging. De exacte naam van die ziekte is me blijkbaar indertijd ontgaan. Je uitleg is helder, je radeloosheid ook. De situatie is ook om volslagen wanhopig van te worden - en moedeloos. Waar gaat dit heen? Ik durf er niet aan te denken. Ik blijf hopen op een doorbraak, een mirakeltje. Ik maak me echter geen illusies, dit lijkt uitzichtloos te zijn. Wat afschuwelijk triest.
Zonder haar is het niks. Ze heeft iets ingesproken vandaag, maar zij is niet te verstaan. Maar Jennifer is geweest, vanmiddag mijn beste vriendin tons. En zarah kwam ook nog.
Een leuk meisje van 17 jaar. Zij is gelukkig heel kinderlijk nog.
Geen make- up, en ook beschaafd.
Dus het verliep heel rustig.
De anesthesist belde ook nog. Ze gaan bekijken of ze mij normaal kunnen intuberen. Mijn nek staat natuurlijk vast en ik kan mijn nek niet goed draaien. En anders gaat het via een slang in mijn mond.
Daar ben ik bang voor, ik krijg het gauw benauwd.
Het duurt 1 1/2 uur. En ik moet een nacht blijven omdat ik reumatoïde artritis heb.
Dat kan complicaties geven.
Mijn lichaam is heel zwak. Ik kan niet veel meer hebben.
Wat ben ik achteruit gegaan zeg.
Ik ben een kasplantje geworden.
Maar ja ik hoop dat ik wat opknap als die implantaten eruit zijn.
Hoe gaat het met jou heup en been? Gaat het nou beter ?
Er komen veel planten op in mijn tuin. 2 soorten longkruid.
De bosannemoon is weer opgekomen. Ik ben daar zo blij mee. Mooie witte bloemetjes.
Ik ga nu slapen. Ben toch moe van de voor mij drukke dag.
Tot gauw.
Hij gaat nu naar de Bergman kliniek. Hij en zijn vriendin wandelen graag. Zij is 10 jaar jonger dat scheelt veel.
Maar dat van jou duurt echt lang.
En elisah is er slecht aan toe vin. Die ziekte die sloopt je.
https://siliconenzaak.nl/
https://nos.nl/artikel/2606667-hoger-beroep-in-zaak-van-60-000-vrouwen-met-mogelijk-schadelijke-borstimplantaten
Ik heb het gelezen dat stuk van de N O S. Ik hoop dat het helpt. Het zit er telang in. Had ik het maar eerder geweten.
Ik hoor dinsdag hoe laat ik donderdag geopereerd wordt.
Zal blij zijn als het weggehaald is die troep. Ik mag 6 weken niks doen. Er zitten wonden.
Mijn heup is afwachten wat daar mee is. Het is niet goed dat is zeker.
Niks boeit mij nog.
Maar ze staan. De grond is zo hard. Je hoort het wel zodra ik bijgekomen ben. Weet niet hoe ik mij voel natuurlijk. Ik denk zelf geestelijk al beter als ik weet dat die troep eruit is.
Ik wacht af wanneer je je weer meldt. En ik zal je bij het prikbord natuurlijk nog even moed inspreken woensdag.
En ik ga er vanuit dat ze haar best zal doen.
Ik hou het prikbord in de gaten.
Ik moet in huis nog wat klusjes afwerken.
Ach voor ik het weet is het weer achter de rug.
Weet je dat ik mijn eigen speltbrood mee moet nemen.
Ze hebben het gewoon niet. Raar he. Zo gaat het al jaren. Ook als je glutenvrij brood gebruik.
Ach het is maar een nachtje blijven. Ik wil er zo gauw als mogelijk weg zijn. Het is een nare plek.